Sen áwele shayqatıldıń tal shaqasında,Men órmelep barıp sordım palıńdı seniń.Qabıǵıńnan sırnay soǵıp shertken waǵımdaSada sestiń bayanladı janımdı meniń.
«Men seniń bir jas shıbıǵıń, jasaw joq sensiz» Dep bezildep suw boyında juwırdı sırnay. «Durıs» dedi dawısı menen jińishke hám minsiz Perzentine uya toqıp turǵan qurqultay. «Quday ma ya qurqultay ma, kim sheber eken? Jarqılıq-ay»!-dedi anam uyaǵa kelip. Sonda anamnıń miyrim tolı nurlı júzinen Tuńǵısh iret tanıǵanman men seni kórip. Onnan keyin shıq malınǵan tańda aldımda Jońıshqalıqta sen sap-sarı gúl bolıp pittiń. Úzip alıp, túp jaǵınan awzıma saldım da, «Qoy bolma da qoshkar bol!» dep gúbirlep kettim. Al sen sonda qozı bolıp shaptıń tompańlap, Álleqayda bódeneler «pıt-pıtlap» jattı. Sen ájjedey mektep bolıp turdıń sıǵalap,