Poetica

Mustaqilliq maydanınan ótkende

Ibrayım Yusupov

Búgin Ámiw bolıp aqqım keledi.Arǵımaq at bolıp shapqım keledi.Búgin óńirine ózbek aǵamnıńKewlimnen gúl úzip taqqım keledi.

Nawayı, Berdaqlar dástan bitkende,Babur tárki watan qılıp ketkende,Mashrab ǵazzelleri páryad etkende,Oyǵa alǵan maqsetine jetken be?Babalar ruhı keshti oyımnan,Mustaqilliq maydanınan ótkende.

Aqmal, Allayarlar atılıp ketkende,Jawlar Qadriydi qatl etkende,Sharafatlı insan uyqısın buzıp,Qábirinen shıǵarıp alıp ketkende...Bári kóz óńimnen ótkendey boldı,Mustaqilliq maydanınan ótkende.

«Aq altınnan tawday qırman pitkende,Onı jat kárwanlar alıp ketkende,Sen oyshań súyenip awır ketpenge,Únsiz turıslarıń eleslep ketti,Mustaqilliq maydanınan ótkende…

Seniń ruwhıńdaǵı mártlik, danalıqJańa dáwran jolın tapbaǵı lazım.Biyik insanlıǵıń dúnya tán alıp,Jáhán minberinen shıqsın hawazıń.

Kewil talwas etip, ilham yosh urar,Miyrim suwı menen tolǵanday Aral,Eser bir ájayıp jaǵımlı samal,Mustaqilliq maydanınan ótkende.

Ózbekstan - Kúnshıǵıstıń Sholpanı,Kóp qıyın jollardan óterseń asıp.Biniyad tawıp azat insan ármanı,Jolıńdı jaqtırtar ıǵbal quyashı.

«Qutlı qádemińe hásanat!» diyip,Qan-qardash xalıqlar qol berip qolǵa,Qara qalpaǵımdı shalqayta kiyip,Janıńda baraman bul ullı jolda!

Búlbil uyası

Ibrayım Yusupov qosıqları