Kewil aspanımda juldızlar sónik,Ay da on tórtinde tolǵanın qoydı.Qıyallar hár túrli muqamǵa dónip,Joqtı-bardı árman qılǵanın qoydı.
Shaǵlap otırar edim toylarda burın,Endi barıp qalsam nábada oǵan,Qaptalımda bolmasa da bos orın,Kewlimde bir gúrsi bos turar mudam.
Sol gúrsi artınan kelip qasıma,Muńlı muzam «júr» dep áste sıbırlar.Hám áketip meni baspanasına,Tań atqansha qosıq jazdırıp qıynar.
Qıynar ol jandırıp júrekgenemdi,Seniń súwretińe kirip dolanıp.Súttey appaq árman bolıp sen endi,Uzaqlaysań tań sáwlesin oranıp.
Tań da atar, umıt bolar jekkelik.Biraq sawıqtırıp jan-júregimdi,«Shayır, shayǵa júr!» dep erkelep kelip,
— Búlbil uyası