MAQPALKÓL

Tuwǵan jerim, kózge ısıq Maqpalım,Esten ketpes qoǵa túyme taqqanım.Jas gezimde qalaq oynap, suw jutıp,Kúnge kúyip bawırayıńda jatqanım.

Nart qamıslı ushıǵaday jiyegiń,Suwdan shıqsam ılay bolıp iyegim.Qırda júrsem qamıs qıyıp ayaqtı,Ayǵızladı qızılınday shiyeniń.

Jas shaǵımda bilmeppen ne ekenin,Shópshek tersem, kirdi shógir tikeniń.Sonda da sen qádirliseń men ushın,Jatsam tósek boldı sulıw jekeniıń.

Boylarıńda jelkildedi aydarım,Duzaq penen qaqpan kurǵan saylarım.Sende qaldı jaslıǵımnıń bir sheti,Shıjım jiptey shıyratılǵan oylarım...

Basına kóterip keshte awıldı,Jaǵalawıń — qus bazarı ǵawırlı,Aydınıńda túnde júzgen ay yańlı,Aq quw júrer suwdı súzip bawırı.

Meni ertip alıp keldi soqpaǵıń, —Júrgen jolım, qum shetinde toqtadım.Jas gezdegi kúnlerimdi eske alıp,Suwlarıńa súńgiyin dep oqtaldım.

Aydınıńa saz kesekler atqanım,Balalıqta qızıǵıńa batqanım.Seni kórsem keshegimdi kóremen,Sen jaslıǵım, jarqın jaǵı Maqpalım.