Kiyatırman uzaq jerden jol júrip,Asıqtırar qádem sayın awılım.Jzliksiz qarayman alǵa kóz tigip,Álle nege eljireydi bawırım...

Uzaq sapar shekse jazıqsız insan,Kúyik-ıza enedi eken kewilge.Kún uzayıp, tursa batpay heshqashan,Deymen, tez-aq jeter edim men elge.

Hár demimde bir-bir ushar kózimnen,Awılımda oynap-ósken qatarım,Zor úmitti qaldırmastan ózimnen,Kútpeymen hesh atqan tańnıń batarın.

Uyim tórin nusqap, ashıp esigin,Kórinedi meni kútip turǵanday.Awılım — ádiwli altın besigim,Asıǵıp kelemen haslan toqtamay.

O, kewlim, sabır et, taqat et, janım,O, kózgenem, endi qaytıp tókpe jas,Búgin qayta atıp baxıtlı tańım,Kútip aldı aǵa, ini, qarındas.

Tuwılǵan awılım gúllep, jańarıp,Saat sayın jańalıqqa jol ashar.Márt adamlar isti alǵa aparıp,Tabısları shıńlar menen talasar.

Awılımdı kórip kewilim boldı shad,Umıttım kúnlerdi uzaqta júrgen.Xalqım toq, qurǵınlı, ellerim abad,Búgin awılımdı aralap júrmen