ÁKEMNIŃ SHAPALAǴl
Jalǵasbay XoshniyazovQádimgidey ushırasıp qaldım,Este qalǵan elesler menen.Ol quwnaq, al, men bolsam harǵın,Bayaǵı sol túrin bermegen.
Alıp ketti meni jıraqqa,Balalıqqa alıp ketti ol.Sol jıllardıń úni qulaqqa,Maǵan bir nur inam etti ol...
Akem meniń juwas bolsa da,Bizlerdi dım qatal usladı.Usı ádetin ábden jón sanap,Ketpedi de hádden tısqarı.
Jumısına asıǵıp bir kún,«Attı suwǵar» dep aytıp ketti.Men umıtqan bolıwım múmkin,Yaki sál-pál shalalıq ettim.
Kelip mennen soraǵan waqta,Qorqqanımnan «suwǵardım» dedim.Ol shekeme túsirdi sharta,Esten shıqpas shapalaq jedim.
Sol-sol eken usı shapalaq,Baǵdarımdı belgilep berdi.Onıń júgin júrmen arqalap,Qulı boldım, izine erdim.
Taza tutıp namıs-arımdı,Ashıqlıqtıń gezdim jolların.Súysem shıntlap súydim yarımdı,Kewilimde girbiń bolmadı.
Waqıt ótti jayıp qulashın,Ósek sózdi janǵa ar sanap.Dos-dushpanǵa ayttım ırasın,Tildi kesip alıp qalsa da.
Ne bolsa da boldı, kóndim men,Óz-ózime jetedi kúshim.Geyde birewlerdi jeńdim men,Geyde jeńildim men haqlıǵım ushın.
Ake, sen sonshama nege asıqtıń,Sensiz kókiregim sherge tolıp tur.Endi jazıw ushın jaqsı qosıqtı,Jalǵız shapalaǵıń kerek bolıp tur.
— XX ásir qaraqalpaq poeziyası antologiyası