Poetica

JAN ÚLKEM

Ayapbergen Seytekov

O, árdanam, tuwıp-ósken jan úlkem!Meni súygen keń dalańnıń jeli ólpeń,Saqıylıǵıń jurtqa málim, peyliń ken,Saǵan kimniń awmap edi ańsarı.

Kórip qır-suwıńnıń berer hasılın,Deydi: gáwhar-aw bul jatqan shashılıp,Shıraq-juldızların kókten asırıpTRES munarlanar áyne tań sáhári.

Neft minárları, gaz arnalarıń —Kózdiń otın alǵan kórkiń-jamalıń,Topıraǵıńdı súyip jatqan AralıńTanıttırdı ne jigittiń qaysarın.

Ańız boldı qarakóliń, sur túlkiń,Jáziyrada jeyran jeler bir dúrkin,Balalarıńnıń sen degende birer kúnBar ma sózin irkip ya tawısarı?!

Ey, jan úlkem!Gúl kógergen tóri bar,Qoynıń hadal miynetińnen tolı mal.Kimniń baxıt ushın bolsa shóli barSende-aw, dedim, shól qandırar káwsarı!

XX ásir qaraqalpaq poeziyası antologiyası

Ayapbergen Seytekov qosıqları